Adwent 2018

Środa III Tygodnia Adwentu. Ucałowałabym Cię...

Słowo: „Jam miłego mego i ku mnie zwraca się jego pożądanie. Pójdź, mój miły, powędrujemy w pola, nocujmy po wioskach! O świcie pospieszmy do winnic, zobaczyć, czy kwitnie winorośl, czy pączki otwarły się, czy w kwieciu są już granaty: tam ci dam miłość moją. Mandragory sieją woń, nad drzwiami naszymi wszelki owoc wyborny, świeży i zeszłoroczny dla ciebie, miły mój, chowałam. O gdybyś był moim bratem, który ssał pierś mojej matki, spotkawszy na ulicy, ucałowałabym cię, i nikt by mną nie mógł pogardzić.

Wtorek III Tygodnia Adwentu. Życie mnie opuściło…

Słowo: „Otworzyłam memu ukochanemu, ale mój ukochany się odwrócił i poszedł sobie. Życie mnie opuściło, bo się oddalił…” Pnp 5,6 „Jeśli spotkacie mego ukochanego, co mu powiecie? Że chora jestem z miłości”. Pnp 5,8

Słowo z liturgii: „Biedak zawołał i Pan go wysłuchał”. Ps 34,7

Prośba: o bycie prawdziwą przed Jezusem.

Poniedziałek III Tygodnia Adwentu. Historia relacji

Słowo: wybrany osobiście fragment Pieśni nad Pieśniami.

Niedziela III Tygodnia Adwentu. Ja Jestem

Słowo: „Ja jestem mojego ukochanego, a mój ukochany jest mój, kiedy się pasie pośród kwiatów lilii”. Pnp 6,3

Słowo z liturgii: „Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego. (...) On zbawi, uniesie się weselem nad tobą, odnowi swą miłość, wzniesie okrzyk radości, jak w dniu uroczystego święta.” So 3,15b.; 17-18a

Prośba: o większą miłość do Boga, siebie i ludzi.

Sobota II Tygodnia Adwentu. Oczarowałaś me serce siostro ma, oblubienico!

Słowo: „Do rumaka w zaprzęgu faraona wydałaś mi się podobna, moja najmilsza. Twe lica gładkie jak turkawki, a szyja twoja jak uroda kolii” Pnp 1, 9-10; „Oczarowałaś me serce, siostro ma, oblubienico, oczarowałaś me serce jednym spojrzeniem twych oczu, jednym paciorkiem twych naszyjników”. Pnp 4,9

Słowo z dnia: „Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie”. Ps 80,4

Prośba: o radość z doświadczenia troski Pana i Jego darów.

Piątek II Tygodnia Adwentu. Szulamitka

Słowo: „Tańcz, tańcz, Szulamitko, tańcz, tańcz, niech się na ciebie napatrzymy!” Pnp 7,1 „Murem jestem ja, a piersi me są basztami, odkąd stałam się w oczach jego jako ta, która znalazła pokój”. Pnp 8,10

Słowo z liturgii: „O gdybyś zważał na me przykazania, stałby się twój pokój jak rzeka, a sprawiedliwość twoja jak morskie fale. Twoje potomstwo byłoby jak piasek, i jak jego ziarnka twoje latorośle. Nigdy by nie usunięto ani wymazano twego imienia sprzed mego oblicza!” Iz 48, 18-19

Czwartek II Tygodnia Adwentu. Z Libanu przyjdź Oblubienico!

Słowo:  „Z Libanu przyjdź, oblubienico, z Libanu przyjdź i zbliż się!  Zstąp ze szczytu Amany, z wierzchołka Seniru i Hermonu, z jaskiń lwów, z gór lampartów. Oczarowałaś me serce, siostro ma, oblubienico, oczarowałaś me serce jednym spojrzeniem twych oczu, jednym paciorkiem twych naszyjników”.  Pnp 4, 8-9

Środa II Tygodnia Adwentu. Cała jesteś piękna!

Słowo: „Jakże piękna jesteś, moja przyjaciółko, jakże piękna! Twe oczy są jak gołąbki za twoją zasłoną. Twe włosy są jak stado kóz, które spływają z gór Gileadu. Twoje zęby są jak stado strzyżonych owiec, kiedy wychodzą z kąpieli. Każda ma swą bliźniaczkę i żadnej z nich nie brakuje. Twoje wargi jak wstążka purpury, a usta są pełne rozkoszy. Jak połówki granatu są twoje policzki wyglądające spod zasłony. Twoja szyja jest jak baszta Dawida, zbudowana warstwami. (...) Twe piersi są jak dwoje koźląt, bliźniąt gazeli, które się pasą wśród lilii.

Wtorek II Tygodnia Adwentu. Ukaż mi swą twarz

Słowo: „Gołąbko moja, wtulona w skalną szczelinę, schowana w górskich przepaściach! Pozwól mi zobaczyć twoją twarz, daj mi usłyszeć twój głos. Bo twój głos jest miły, a twoja twarz jest śliczna”. Pnp 2,14

Słowo z liturgii: „Wstąpże na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny w Syjonie!  Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «Oto wasz Bóg!»” Iz 40, 9

Poniedziałek II Tygodnia Adwentu. Moje mury

Słowo: „Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty”. Pnp 2,9

Słowo z liturgii: „Pan obrońcą mego życia, przed kim miałbym czuć trwogę?” Ps 27,1

Prośba: o doświadczenie miłości Boga w mojej słabości.

Strony

Subskrybuj RSS - Adwent 2018
Copyright©2010-2016 Zgromadzenie Sióstr od Aniołów.
Strona stworzona dzięki Drupal